قرار با خورشید

یکی از رازهای مانایی آثار ادبی، پیوند آن‌ها با زندگی‌ست. یعنی اگر بتوانیم زندگی را وارد دنیای ادبیات کنیم و این دو مقوله را با هم پیوند بزنیم، موفقیت و مقبولیت اثری که تولید می‌شود را تضمین کرده‌ایم.

با این نگاه، باید قبول کنیم که تا کنون مواجهه‌ی ادبیات ما با موضوعی مثل امام‌رضا، مواجهه‌ای زنده و پویا نبوده است. انگار که همیشه امام را از قاب پنجره‌ی تاریخ نگاه کرده‌ایم. کتاب‌های امام‌رضایی در ادبیات فارسی یا تاریخی هستند یا اگر هم اثری در قالب داستان و رمان نگارش شده، باز هم بستر زمانی آن در حدود هزار سال پیش می‌گذرد. این در حالی‌ست که امام‌رضا در متن زندگی تک‌تک ایرانی‌ها حاضر است.

باید قبول کرد ابرروایتی که در آثار ادبی ما پیرامون امام‌حسین وجود دارد، درباره‌ی امام‌رضا به‌وجود نیامده است. همین مسئله نشان می‌دهد یک جای خالی بزرگ بین کتاب‌های فارسی هست که باید به آن توجه کرد.

قرار با خورشید تلاشی‌ست شرافت‌مندانه در همین راستا. اثری که می‌کوشد کمی این جای خالی را پر کند.

این کتاب روایت بیست نویسنده‌ی معاصر از مواجهه‌ی شخصی‌شان با امام‌رضاست.

روایت‌هایی رنگارنگ که هر نوع مخاطبی می‌تواند خودش را بین آن‌ها پیدا کند. این بیست نویسنده از مفاهیمی مثل مهر و آشتی، قهر و روبرگردانی، دلتنگی و وصال، و گله و سپاس‌گزاری سخن به میان آورده‌اند. مفاهیمی که از کودکی تا بزرگ‌سالی‌شان آن‌ها را همراهی کرده است. جغرافیای این کتاب نیز از مشهد و تهران و کاشان گستردگی دارد تا بانکوک و لس‌آنجلس! همین ویژگی‌ها باعث شده تا مخاطب با این کتاب غریبگی نکند. انگار که همه‌ی ما به نوعی روایت‌های این کتاب را در زندگی خودمان تجربه کرده‌ایم.

بیست نویسنده‌ی قرار با خورشید:

#رضا_امیرخانی، #مرتضی_برزگر، #علی_خدایی، #بهرام_عظیمی، #مکرمه_شوشتری، #غلامرضا_طریقی، #محسن_رضوانی، #احسان_ناظم‌_بکایی، #حمیدرضا_شاه_آبادی، #حامد_عسکری، #مرتضی_درخشان، #قاسم_فتحی، #معید_داستان، #مرضیه_اعتمادی، #زهرا_افخمی_نیا، #مریم_برادران، #مسعود_دیانی، #علیرضا_جوانمرد، #محمدرضا_شرفی_خبوشان و #مهدی_قزلی.