یازده زندگی

مخاطب ایرانی تصویر درستی از انسان فلسطینی ندارد.

به دلیل عدم شناخت کافی‌ از زندگی اجتماعی فلسطینی‌ها، تفکیک انواع مختلف زندگی که در بین ملت فلسطین جاری‌ست برای ما مشکل است.

در یک تقسیم‌بندی ابتدایی، می‌توان چهار نوع زندگی اجتماعی مختلف را برای فلسطینی‌ها برشمرد. آن‌هایی که ساکن باریکه‌ی غزه هستند، کسانی که در کرانه‌ی باختری زندگی می‌کنند، مهاجرانی که در کشورهای مختلف جهان اقامت دارند و آوارگانی که در اردوگاه‌های آوارگان فلسطینی در لبنان و سوریه به سر می‌برند.

هرکدام از این چهارنوع زندگی اجتماعی، مختصات خاص خودش را دارد، ویژگی‌هایی که تا رویشان دقیق نشویم از آن‌ها سر در نمی‌آوریم.

برای همین اگر دعوی حمایت از آرمان فلسطین را داریم، شایسته است که انسان فلسطینی را با تمام مختصات منحصربه‌فردش بشناسیم. و برای این شناخت، چه دریچه‌ای بهتر از زندگی روزمره‌ی این انسان‌ها به روایت خودشان؟

در سال ۲۰۱۶، یکی از سازمان‌های مردم‌نهاد در اردوگاه‌های جنوب لبنان فراخوانی پخش می‌کند و از فلسطینی‌های ساکن این اردوگاه‌ها دعوت به عمل می‌آورد برای شرکت در یک کارگاه نویسندگی. کارگاهی که هدفش آموزش اصول اولیه‌ی روایت‌نویسی به کسانی بود که دور از وطن و در اردوگاه‌های آوارگان زندگی می‌کردند.

کتاب یازده زندگی ماحصل این کارگاه است. روایت یازده نفر از مرد و زن و پیر و جوان که قصه‌ی زندگی خودشان را روایت کرده‌اند.

مزیت این کتاب هم دقیقا همین‌جاست، راوی‌های آن!

کسانی که تجربه‌ی زندگی در اردوگاه‌های آوارگان را دارند. تجربه‌ای که بین مطالعات فلسطین، کم‌تر از آن سخنی به میان می‌آید. در حالی که بخش مهمی از مقاومت مردمی فلسطین، در همین اردوگاه‌های جنوب لبنان ریشه دارد.